ලෝමස ජාතකය

ලෝමස ජාතකය

බරණැස් පුරයේ, ඝන වනාන්තරයකින් වටවී, සශ්‍රීකත්වයෙන් පිරි, සමෘද්ධිමත් රාජධානියක් විය. මෙම රාජධානියේ රජු, ධර්මිෂ්ඨ හා ඥානවන්ත පාලකයෙකු වූ අතර, ඔහුගේ නාමය 'ලෝමස' විය. ලෝමස රජු තම ජනතාවට මවක් මෙන් සලකමින්, ඔවුන්ගේ සුභ සිද්ධිය උදෙසා කටයුතු කළේය. ඔහුගේ පාලනය යටතේ, රාජධානිය සාමය, සමෘද්ධිය, සහ සතුටින් පිරිණි.

එහෙත්, රජුට එක්තරා දුකක් විය. ඔහු තම භාර්යාව, සුන්දර හා ගුණවත් කුමරිය, අහිමි කර ගත්තේය. ඇය රජුගේ එකම දරුවා බිහි කිරීමෙන් පසු මිය ගියාය. රජු තම භාර්යාවගේ වියෝවෙන් දැඩි ලෙස දුකට පත් විය. ඔහු තම දරුවා, කුමරිය, තනිවම හැදී වැඩුනේය. කුමරිය, තම මවගේ ගුණවрях ධර්මයන් උරුම කර ගත් අතර, ළමා වියේ සිටම ඥානවන්ත, කරුණාවන්ත, සහ අලංකාර තරුණියක් බවට පත් විය.

කල්යත්ම, කුමරිය යෞවනයට පැමිණියාය. ඇයගේ සුන්දරත්වය සහ ගුණවрях ධර්මයන් නිසා, ඈත දේශවල සිටද බොහෝ කුමාරවරු ඇය විවාහ කර ගැනීම සඳහා පැමිණියහ. එහෙත්, කුමරිය කිසිවෙකුටත් කැමති වූයේ නැත. ඇය තම පියාට පැවසුවේ, ඇය තමන්ට සුදුසු කෙනෙකු තෝරා ගන්නා බවයි.

දිනක්, රජු, තම දියණියගේ අනාගතය ගැන සිතමින්, එක්තරා උපක්‍රමයක් යෙදුවේය. ඔහු තම දියණියට මෙසේ කීවේය: "දියණිය, මම ඔබට කෙනෙකු තෝරා දෙනවා. ඔහු ඔබගේ ගුණවрях ධර්මයන්ට, ඥානයට, සහ සුන්දරත්වයට ගැලපෙන කෙනෙකු විය යුතුය. ඔහු ඔබගේ අනාගත සැමියා වනු ඇත."

කුමරිය, තම පියාගේ කැමැත්තට එකඟ වූවාය. එදින රාත්‍රියේ, රජු තම අන්තඃපුරයේ සිට, එක්තරා කාන්තාවකගේ වේශයෙන්, නගරය පුරා සැරිසැරුවේය. ඔහු දුටුවේ, රාත්‍රියේදී, බොහෝ පුරුෂයෝ, තම භාර්යාවන්ගෙන් රහසිගතව, වෙනත් ස්ත්‍රීන් සමඟ සබඳතා පවත්වන බවයි. රජු මෙම දර්ශනයෙන් දැඩි ලෙස කලකිරීමට පත් විය. ඔහුට වැටහුනේ, තම රාජධානියේ බොහෝ පුරුෂයෝ, ධර්මය අතහැර, අසත්පුරුෂ ක්‍රියාවල නිරත වන බවයි.

මෙය දුටු රජු, තම දියණියට විවාහ කර දීම සඳහා සුදුසු කෙනෙකු සොයා ගැනීම දුෂ්කර බව තීරණය කළේය. ඔහු තම දියණියට මෙසේ කීවේය: "දියණිය, මම ඔබට විවාහ කර දීමට සුදුසු කෙනෙකු සොයා ගත්තා. එහෙත්, ඔහු ඔබගේ ගුණවрях ධර්මයන්ට, ඥානයට, සහ සුන්දරත්වයට නොගැලපෙන කෙනෙකු විය හැකිය. ඔහු එක්තරා ගෝත්‍රයකට අයත්, වන සතුන් මෙන් හැසිරෙන, මිනිසුන්ය. එහෙත්, ඔහු ධෛර්ය සම්පන්න, ශක්තිමත්, සහ ධර්මිෂ්ඨය."

කුමරිය, තම පියාගේ කතාව අසා, පුදුමයට පත් වූවාය. එහෙත්, ඇය තම පියාගේ වචනයට ගරු කළාය. ඇය තම පියාට කීවේය: "පියාණෙනි, ඔබ මට කෙනෙකු තෝරා දුන්නා නම්, මම ඔහුට කැමතියි. එහෙත්, ඔහු ධර්මිෂ්ඨ, ඥානවන්ත, සහ කරුණාවන්ත කෙනෙකු විය යුතුය."

රජු, තම දියණියගේ කතාව අසා, සතුටු විය. ඔහු ඇයට මෙසේ කීවේය: "එසේ නම්, දියණිය, ඔබ ඔහුව මුණ ගැසීමට සූදානම් වන්න. ඔහු හෙට උදෑසන ඔබ හමුවීමට පැමිණෙනු ඇත."

පසුදින උදෑසන, රජු තම දියණිය සමඟ, එක්තරා උයනකදී, තෝරාගත් තැනැත්තා හමුවීමට ගියේය. තෝරාගත් තැනැත්තා, අතිශයින් අලංකාර, ශක්තිමත්, සහ ධෛර්ය සම්පන්න තරුණයෙකි. ඔහු රජුට මෙසේ කීවේය: "මහරජ, මම ඔබගේ දියණිය විවාහ කර ගැනීමට පැමිණියා. එහෙත්, මම ඔබගෙන් එක් ඉල්ලීමක් කරන්නට කැමැත්තෙමි."

රජු, "කියන්න" කියා පිළිතුරු දුන්නේය. තරුණයා මෙසේ කීවේය: "මහරජ, මම ඔබගේ දියණියට ආදරය කරමි. එහෙත්, මම ඇය සමඟ විවාහ වීමට කැමතියි, ඇය මට ධර්මය, ඥානය, සහ කරුණාව උගන්වනවා නම්. මම ඔබගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ, ඇය මට ධර්මය, ඥානය, සහ කරුණාව උගන්වනවා නම්, මම ඇයට විශ්වාසවන්තව සිටින බවයි."

රජු, මෙම ඉල්ලීම අසා, පුදුමයට පත් විය. ඔහු තම දියණිය දෙස බැලීය. ඇය සිනාසී, "පියාණෙනි, මම මෙම තරුණයාට ධර්මය, ඥානය, සහ කරුණාව උගන්වන්නම්" කියා කීවාය.

එතැන් සිට, කුමරිය, එම තරුණයාට ධර්මය, ඥානය, සහ කරුණාව උගැන්වූවාය. තරුණයා, ඉතා ඉක්මනින්, ධර්මිෂ්ඨ, ඥානවන්ත, සහ කරුණාවන්ත පුද්ගලයෙකු බවට පත් විය. ඔහු කුමරිය සමඟ විවාහ වී, බරණැස් පුරයේ, ධර්මිෂ්ඨ පාලකයෙකු බවට පත් විය.

ඔවුන් දෙදෙනා, ධර්මය, ඥානය, සහ කරුණාව යන කරුණු අනුගමනය කරමින්, රාජධානිය පාලනය කළ අතර, ඔවුන්ගේ රාජධානිය, සාමය, සමෘද්ධිය, සහ සතුටින් පිරිණි.